WELKOM

 
WELKOM BIJ HIER HEB JIJ JE WALKMAN TERUG

  Deze weblog wordt nu bedacht door Yethe en Knijn en Jasper.

Wij gaan hier-heb-jij-je-walkman-terug laten leven.

Veel plezier met lezen!!

 

wil je weten hoe dit weblog tot stand is gekomen? klik hier

PS JE MOET MELIG ZIJN OM DIT LEUK TE VINDEN, DUS ALS JE NIET MELIG BENT, KOM DAN LATER TERUG!!!!

Yethe

 

Bla!

Mijn liefde is zo sterk als het leven, en zo zacht als een pluisje.

Iemand anders zijn liefde (specifieker de schrijver van het boek Gargoyle) is zo sterk als de dood, en zo hard als de hel.

Even closed eyes can't always secrete the World.

When the fireplace does not warm the room.

Wonders a zombie of blankets and tears,

if there is a charcoal burning in the ashes.

Could it be, that I let go?

 

Though remember the stars blinking for us.

Tray I to place the feelings end energy back.

Strikes today’s time hard to frozen skin.

O please, hear me, darling.

 

Do light and ice meet into innocence lustring?

Has snow no fairness, in the maiden view?

Are burning fingers, a doomed and lost soul?

Hold me warm, so I can stay.

ik zoek een nieuw woord

私は言葉を探し ています
全く新しい単語、
言葉は誰もが知っている。
私は言葉を探しています
それは、意味
あなたは甘いです。

Een mooie zonnige dag

Een mooie zonnige dag, dat dacht ik vanmorgen. Toen had gister nog in mijn hoofd. Weer een dag om aan mijn kast te werken. Gister had het nog een tweede laag lak gehad. Genoeg reden om verder te gaan. Even schuren, afplakken en twee keer schilderen. EN dan KLAAR!

Mijn dag begon goed, maar nu heb ik geen zin meer.

 

Ik weet niet waarom, maar de warmte beviel me niet. Zomers gekleed, maar met genoeg plezier in het vooruitblik door gegaan.

Het duurde allemaal langer als verwacht, maar het moment was daar: het blik met schoolbord verf ging open! Met een boost van nieuwe energie werden de deuren langzaam zwart. Op een gegeven ogenblik ging het waaien en ging de roller stuk. Nu waren beide deuren besmeurt met objecten uit de tuin en stukjes prut.

Heel erg balen; eindelijk rustig zitten. Talitha kwam thuis, en moest gaan koken. Dat wou ze natuurlijk niet. Mama gebeld: Youetta dat en Youetta dit, maar Larissa… blabla. Toen kreeg ik de telefoon.

“Jullie kunnen ook niet eten, maar ik wil wel dat Larissa te eten krijgt”.

“Huh? ik wil wel koken. Maar ik dacht dat je anders gezegd had.”

“Ok, kook jij maar dan. Heb je een keer extra gekookt. Hoe is het met je kast?”

Vervolgens vertelde ik aan mama wat er was gebeurd. Daarna ben ik gaan koken. Helaas brandde het al snel aan. Noodplan!

Ik kon niet van alles uit de koelkast jatten, want dat was voor morgen nodig. Maar meer stond er echter niet in de koelkast. Ik had nog Quorn en pasta. In mijn zoektocht naar groente vond ik een beetje spinazie in de diepvries. Goed. Pasta Pulanesca (wat je anders schrijft, gok ik):

  • Pasta gekruid met bouillon
  • Stukjes Quorn met spinazie, 1 teen knoflook, rode Pesto, zout en peper

En het was verrassend lekker! (ps je zou een uitje kunnen toevoegen)

Alleen: verbrande ik traditioneel mijn tong.

Talitha at op haar kamer bij een film en at Larissa op zolder met een klasgenoot bij een presentatie voorbereiding. Waar was jij dan?

Ik at in de keuken bij mijn laptop en gaf mijn visjes eten.

 

Nu ben ik moe en wil ik gaan slapen; ik heb geen zin meer.

 

 

Kindjes

Het zonlicht mee, bepakt met boodschappen loop ik door de straat. Om de hoek schiet opeens een klein jongetje te voorschijn. Hij is nog ver weg. Vlak daar achteraan komt nog een klein jongetje. Deze rent niet maar lijkt te strompelen.
De gedachte om hem te vragen wat er is komt in mij op, maar vlak voor ik ook maar iets kan doen komt daar hun moeder om de hoek. Lees verder...

Rokend op de fiets

Vroeger vond ik het altijd raar om te zien: mensen die roken op de fiets. Het leverde een ‘error’ in mijn hoofd. Hoe kan dat? Hoe kunnen die mensen dat doen?!

Inmiddels heb ik er geen problemen meer mee. Wel valt het me nog op.

Zo liep ik vandaag naar huis. Een jongen rokend op de fiets. Ik dacht aan de tijd dat ik het nog raar vond. Net als hij voorbij is herken ik hem. Ow, die gast rookt al zo lang en veel, geen wonder dat hij op de fiets rookt.

Even later: dikkere jongen met een ander achterop. Hij hielt zijn hand typisch over het stuur. En ja hoor: sigaret. Diegene achterop hielt zich met één hand vast. Zijn sigaret in de ‘losse’ hand was nog maar net aan.

Op een hoek schrok ik me dood van een man op een fiets, het zei me gedag. Het was de fietsenmaker. Maar nog voor ik herkende, was me al iets anders opgevallen. Dit is niet gelogen: hij was ook op de fiets aan het roken.

 

Er was nog iemand onderweg, die me gedag zei. Ik herkende hem ook laat. Nog later als de jongen of de fietsenmaker. Zo laat dat als hij niets gezegd had, ik gewoon was doorgelopen. Meneer Jochems (schreef je dat zo?), docent scheikunde van de middelbare, zwaaide en zei “hoi”.

Eigenlijk verwachtte ik hem alcohol-drinkend op de fiets.  

 

Wanneer ben je oud?

Als je voor het eerst je leeftijd goed vind passen? Elk jaar dat ik een jaar ouder werd, vond ik mijn leeftijd net een jaar te hoog. Na een jaar accepteerde ik mijn nieuwe leeftijd, en dan was ’t alweer tijd voor een verhoging. Maar nu, nog 2/3 jaar te gaan, voel ik al aan dat ik geen problemen zal hebben met m’n komende leeftijd…

Als meer gesprekken om je heen met respect naar een leeftijd hoort luisteren, en je zelf er (ruim) boven valt? Wat kreeg je voor je 16 of 18 verjaardag? Uhm… denk denk. De brugklas; weet je nog wie er in de klas zaten?

Youetta, ken je Garis nog? (ik hoop dat ik het goed schrijf) De naam was niet abnormaal in m’n hoofd, maar verder geen reactie. Hij wist wie je was, waar we woonde en dat we een wit hondje hadden. Hij was zelfs een keer bij ons thuis geweest. Dus ik moet hem wel kennen… Het was op de hazensprong. Goed, eerste basisschool. Hij zei ook iets over Eric. BINGO! Eric was een druk jongentje waarvan ik de gang op de zolder nog kan herinneren. En dat ik daar een keer at, en hij met erwtjes ging gooien (verder weet ik niets meer). Eric en Garis waren vrienden. Garis was de kleine Griek! Hij trakteerde altijd Grieks, wat zijn moeder dan had gemaakt. In mijn hoofd was het een klein en schattig jongentje met donker haar. Inmiddels laat hyves een minder mooie, niet kleine gast zien. Ik zou hem in geen enkel geval herkent hebben.  (Hij lijkt wel een leraar (ohw, doet de pabo…))

Als mensen als je jarig ben niet meer goed bedoeld “wat wordt je oud” zeggen, maar plagend/pestend? Ik vrees dat jaloezie geen maatstaaf is. Volwassenen (ja echte volwassenen van een generatie hoger), die je niet pesten, als die niet meer zeggen “wat wordt je oud”, dan zijn ze waarschijnlijk al niet meer uitgenodigd. De vrienden van je zullen je toch alleen maar pesten en vergelijken met zichzelf. Ook geen vast eikpunt…

Ik vrees: voel je, je oud, dan ben je (op dat moment) ook oud.

 

Stoer hoor :P

jeey

Eng

Hirsute from A.J. Bond on Vimeo.

Huiswerk 2

waarom ik mij zorgen maak mn tentamen:

kans

Computer

Huiswerk

ik ben wel statistiek aan het leren:

stats

soort van...

Poes

Beste plan over ov!

loesje Lees verder...

Roze

Ze is gek :o pink

Sneeuw Pop

Ik maakte een sneeuwpop met Tall. De sneeuw plakte niet goed, dus het werd een berg. Tall pakte een pot als hoofd. Die zette op z'n kop, terwijl ze zei: "Er zit nog potgrond in!"

Nu is onze sneeuwpop tiramisu :)

 

De dag van ons avontuur

De dag van ons avontuur zouden we naar de film gaan. Samen gekookt, te vroeg vertrokken en rustig gefietst. De trein dacht er anders over; helaas. Terwijl de een de fiets aan een slot legde, de andere kaartjes kocht (ov-chip werkt nog niet *zucht*) ging de trein ervandoor. Zo begon ons avontuur.

Haha

aagje?

kerrrrst

Een heeeeele fijne kerst iedereen! Geniet ervan, zoveel je kan :)

Zoet!

Hier heb jij je walkman terug heeft een zoet tintje gekregen!

Je kunt denken aan 5 dec, met chocolade letters, pepernoten en marsepijn. Je kunt denken aan kerst, met ander lekkers. Je kunt denken aan een verjaardag of zelfs de jaarwisseling. Maar...

mijn inspiratie was een roze bloementjes-T-shirt.

3 keer raden van wie :D

roze